Imago Public Relations | Jak NIE pisać i wysyłać informacji prasowych?

Antyporadnik PR

Jak NIE pisać i wysyłać informacji prasowych?

Jak sprawić, żeby informacja prasowa była rozsyłana przez dziennikarzy między sobą z własnej inicjatywy? Oto siedem złotych rad:

1. Postaw na spontaniczność – najlepszym rozwiązaniem będzie pisanie informacji „z marszu”. Przygotowywanie się i zbieranie materiału spowoduje tylko wydłużenie procesu twórczego, co w świecie gdzie czas to pieniądz jest po prostu niewybaczalne.
2. Zadbaj o klienta – w co drugim, a już co najmniej w co trzecim zdaniu konieczna jest pochwała klienta lub jego produktu. Używaj słów-kluczy. Tylko opisywanie klienta przymiotnikami; super, najlepszy, bezkonkurencyjny itp., sprawi, że nasz przekaz będzie jasny i zrozumiały dla odbiorcy, a sama informacja z dużymi szansami na publikację w wielu tytułach będzie świetną wizytówką klienta.
3. Pamiętaj o formie – niestaranność w tworzeniu komunikatu może mu tylko pomóc. Dziennikarze docenią ją jako sporą innowacyjność w komunikacji, to zwiększa szansę na dobre publicity. Pisząc informacje zmieniaj zatem style i wielkość czcionek. Kolorowe dodatki również wzbogacą jej estetykę. Z tak interesująco przygotowaną informacją dziennikarz nie będzie mógł zrobić nic innego jak od razu opublikować. Między akapitami wklej fajne, ciężkie zdjęcie. Będzie lepiej się czytało patrząc na foto dobrej jakości.
4. Bądź niezależny – nie nawiązuj do aktualnych wydarzeń, spowoduje to tylko niespójność komunikatu i chaos. Dziennikarze mają dość wiadomości dotyczących dnia codziennego i bieżących tematów , chcą czegoś wyrwanego z kontekstu – to ich przekona.
5. Dobrani adresaci – nie ma potrzeby adresować informacji prasowych do dziennikarzy zajmujących się akurat Twoim tematem. Zazwyczaj redakcje są tak małe lub tak zgrane, że na pewno pracujący w nich dziennikarze będą sobie chętnie przesyłać interesujące ich materiały. Dla Ciebie to kolejna oszczędność czasu i sił, dla nich okazja do jeszcze większego zacieśnienia więzi.
6. Szybka wysyłka – kolejne przyśpieszenie procesu. W treści maila wystarczy wpisanie komunikatu oświadczającego, że wysyłamy informację prasową, aby dziennikarze nie mieli wątpliwości. Większa twórczość w tym zakresie nie będzie konieczna, bo i tak nie będzie ona czytana. Maila wysyłajmy do wszystkich dziennikarzy na raz. Dzięki tak licznej grupie adresatów dziennikarze będą mieli świadomość jak ważna jest to wiadomość. Ponadto w razie jakichkolwiek wątpliwości będą mogli skontaktować się ze swoimi kolegami lub koleżankami z innych redakcji (ich adresy poznali dzięki Twojemu mailowi), którzy na pewno udzielą im odpowiedniej pomocy. To Twój wkład w integrację środowiska dziennikarskiego.
7. Dzieło dokonane – wykonywanie follow-up to tylko marnotrawstwo czasu jak i niepotrzebne nadwyrężanie budżetu (rachunki telefoniczne). Nie ma także potrzeby odpowiadania na telefony dziennikarzy, wszystko czego powinni się dowiedzieć znajduje się w informacji prasowej i to oczywiste, że dalsza rozmowa niczego nie uzupełni. Ty to wiesz, oni muszą się nauczyć.